L quattro

Stało się. Po raz pierwszy w życiu jestem na L4. Do piątku. Bo od ponad dwóch tygodni kicham, kaszlę (przepotężnie), smarkam i czuję się jakoś tak oble. Tu pobolewa, tam strzyka, tu z kolei drapie. 

Więc po dniach ponad 14 udałem się do jednego przybytku leczniczego, co by mnie pani laryngolog obejrzała. I była ona obejrzała mnie. I się nie ucieszyła. Bo czemu tak późno się odmeldowałem u niej? Ja na to, że ja z tej grupy, co to odwiedza lekarza kiedy umiera albo w stanie innego emergency. Pani tylko westchnęła, że to jak 99% pacjentów i później problem i szalejąca grypa.

Tak więc do końca tygodnia się opierdalam. Będę siedział na chacie, bąki zbijał i w stołek popierdywał. Chociaż może też jakoś bardziej ambitnie się wezmę za szukanie pracy. Bo wypadałoby. Ale najpierw się porelaksuję.

Poza tym na odcinku sofijskim spokój i cisza. Idę skonsumować antybiotyk.

Nadrabiajac zaleglosci

Przyznac nalezy, iz poletko blogowe mocno zaniedbalem ostatnio. Ale jakos weny nie mialem. A pozniej checi. Nastepnie opuscily mnie po kolei zapal, chec i wizja. Ale wrocily. Znaczy juz wczoraj, ale jakos chec byla oslabiona i nic z pisania nie wyszlo.

Zaczynajac od Nowego Roku. Znaczy imprezy, co to polegala na spedzaniu czasu z dwiema paniami o orientacji innej i Lionem. Kici-kici. Bylo milo, o rysunkach sie mowilo i nawet nie tak znowu duzo pilo. Znaczy 1/01 bylem w niezlej kondycji. Na tyle niezlej, ze poczulem bol egzystnecji, ze tu prosze panstwa 1/01, a ja nie mam zadnego lotu jeszcze na ten rok. I zaczalem gmerac. I szukac. I kombinowac. I znalazlem w miare okazyjny Turyn. 28/03 lece tam. Po co? Nie wiem za bardzo.

Pozniej bylo juz mniej fajnie, bo trzeba bylo wrocic do pracy, gdzie permanentnie cisnienie mi podnosza. I tak podniesli, ze 9/01 dostali moje wypowiedzenie. Zostaly mi wiec jeszcze 3 tygodnie tutaj. 3 tygodnie polegajace na robieniu nic (prawie) i byciu za to oplacanym. Deal of the month. Troche mnie tylko szukanie nowej roboty irytuje, bo idzie kiepsko. Ale moze nastapi progres. Oby.

I na koniec Lapki hoch! Wczoraj, w ramach zabaw okoloprzedwstepnych, powiedzialem Lionowi, zeby podniosl lapki do gory, gdyz chcialem go koszulki pozbawic. I powiedzialem po polsku, zeby lapki podniosl. A on na to: Lapki hoch? Przyznaje, byla chwilowa przerwa. Musialem sie uspokoic.